Hátt í þrjátíu framsóknarmenn fylltu Haukshúss á Álftanesi á þriðjudaginn þar sem ákveðið var að flokkurinn bjóði þar fram undir eigin nafni í sveitarstjórnarkosningunum í vor. Þrátt fyrir að heyra mætti á fundarmönnum að staða sveitarfélagsins væri alvarleg, var hugur í þeim og ekkert annað að gera en leggja sig fram um að leysa þau verkefni sem þarf að leysa. Þá dugir ekki að líta bara til hægri eða vinstri; hér þarf að koma til ábyrg skynsemis og miðjustefna. Elín Jóhannsdóttir stjórnaði fundi af röggsemi. Fundur hófst á því að Steingríms Hermannssonar var minnst.

Sigmundur Davíð Gunnlaugsson, formaður Framsóknarflokksins, var meðal fundarmanna og fór hann í stuttu máli yfir stöðu og horfur í landsmálunum. Benti hann á að Álftanes væri í svipaðri stöðu og landið í heild; skuldirnar væru of miklar og íþyngjandi. Ekki varð hjá því komist að minnast á Icesave málið. Fór Sigmundur Davíð yfir fund sem hann átti á dögunum með fjármálaráðherra og Bjarna Benediktssyni, formanni Sjálfstæðisflokksins, í Haag í Hollandi. Fram kom í máli Sigmundar, að hann telur að allt bendi til þess að hægt verði að ná mun betri samningum en nú liggja fyrir. Stærsta hindrunin á þeirri leið væri hins vegar ríkisstjórnin. Hún og einstakir ráðherrar, hefðu lagt sjálfa sig undir, marg oft, og undan því ættu sumir erfitt með að komast.

Heimamenn hafa, sem vonlegt er, mestar áhyggjur af sveitarfélaginu og grunnþjónustu þess. Bent var á að fullnægjandi tekjustofnar hefðu ekki fylgt með við flutning verkefna frá ríki til sveitarfélaga og ylli það þungum búsifjum. Sérstaklega þegar sveitarfélög væru mikið skuldsett. Á fundarmönnum var að heyra að ríkið hefði lítið, sem ekkert gert til aðstoðar á þessum erfiðum tímum. Í lok fundar, sem stóð á þriðja tíma, var samþykkt að hefja undirbúning kosninga í vor og verður gaman að fylgjast með þróttmiklum Álftnesingum á komandi vikum og mánuðum.