7. maí 2012 | Landsstjórn Landssambands framsóknarkvenna (LFK)
Ályktanir frá landsstjórnarfundi Landssambands framsóknarkvenna
Fundur í Landsstjórn landssambands framsóknarkvenna sem haldinn var 5. maí 2012 lýsir yfir verulegum áhyggjum af þeirri neikvæðu þróun sem orðið hefur varðandi launamun kynjanna. Samkvæmt launakönnun SFR - stéttarfélags í almannaþjónustu frá september 2011 hefur launamunur kynjanna aukist úr 9,9% í 13,2% á milli ára. Í annarri greiningu sem PWC gerði á launamun kynjanna, yfir september 2011, er niðurstaðan sú að karlar eru með 6,6% hærri föst laun en konur að teknu tilliti til helstu áhrifaþátta.
Það er algjörlega óásættanlegt að í íslensku samfélagi þrífist óhagganlegt misrétti í launagreiðslum. Landsstjórn LFK lýsir fullri ábyrgð á hendur ríkisstjórn Jóhönnu Sigurðardóttur sem hefur þrátt fyrir fögur fyrirheit um jafnrétti og norræna velferð ekki náð nokkrum árangri í baráttunni við þetta óréttlæti.
LFK krefst þess að ríki, sveitarfélög og atvinnurekendur horfi í eigin barm og útrými þessum launamun sem getur ekki átt sé nokkra réttlætingu í íslensku samfélagi á 21. öldinni. Sömu laun fyrir sömu vinnu er ófrávíkjanleg krafa.
Ályktun um kynjajafnrétti á framboðslistum Framsóknarflokksins til alþingiskosninga. Fundur í Landsstjórn landssambands framsóknarkvenna sem haldinn var á Akureyri 5. maí 2012 fagnar tilkomu samræmdra framboðsreglna sem samþykktar voru á vorfundi miðstjórnar Framsóknarflokksins. Framsóknarflokkurinn er fyrsti og hingað til eini stjórnmálflokkur landsins sem samþykkt hefur samræmdar prófkjörsreglur.
Landsstjórnin fagnar sérstaklega reglum sem snerta hlut karla og kvenna á framboðslistum. Enn eitt skref hefur nú verið stigið í átt að frekara jafnrétti kynja á framboðslistum Framsóknarflokksins. Landsstjórnin áréttar að reglur þessar eiga að vera í sífelldri endurskoðun.
Landsstjórn LFK hefði viljað ganga enn lengra til þess að jafna hlut kynja í efstu sætum framboðslistanna. Þar sem efstu sæti framboðslista hafa að jafnaði mest vægi er afar brýnt að aðilar af sitt hvoru kyni skipi þau sæti. Með því tryggir Framsóknarflokkurinn að hæfileikar beggja kynja fái notið sín landi og þjóð til heilla.
Ályktun um launamun kynjanna. Fundur í Landsstjórn landssambands framsóknarkvenna sem haldinn var 5. maí 2012 lýsir yfir verulegum áhyggjum af þeirri neikvæðu þróun sem orðið hefur varðandi launamun kynjanna. Samkvæmt launakönnun SFR - stéttarfélags í almannaþjónustu frá september 2011 hefur launamunur kynjanna aukist úr 9,9% í 13,2% á milli ára. Í annarri greiningu sem PWC gerði á launamun kynjanna, yfir september 2011, er niðurstaðan sú að karlar eru með 6,6% hærri föst laun en konur að teknu tilliti til helstu áhrifaþátta. Það er algjörlega óásættanlegt að í íslensku samfélagi þrífist óhagganlegt misrétti í launagreiðslum. Landsstjórn LFK lýsir fullri ábyrgð á hendur ríkisstjórn Jóhönnu Sigurðardóttur sem hefur þrátt fyrir fögur fyrirheit um jafnrétti og norræna velferð ekki náð nokkrum árangri í baráttunni við þetta óréttlæti.LFK krefst þess að ríki, sveitarfélög og atvinnurekendur horfi í eigin barm og útrými þessum launamun sem getur ekki átt sé nokkra réttlætingu í íslensku samfélagi á 21. öldinni. Sömu laun fyrir sömu vinnu er ófrávíkjanleg krafa.
– Samþykkt á landsstjórnarfundi LFK á Akureyri 2012.
Ég fékk einu sinni þá hugmynd í kollinn að færa ætti miðstöð innanlandsflugsins til Akureyrar...
Miðstöð innanlandsflugs á áfram að vera á Reykjavíkurvelli er krafa sem flest allt landsbyggðarfólk er sammála um. Ástæðurnar eru margar en væntanlega er aðal ástæðan nálægð við Landsspítala - háskólasjúkrahús og það er ekki að ástæðulausu. Á síðasta ári voru sjúkraflug 476 og flogið var með yfir 500 sjúklinga. Tveir af hverjum þremur sjúklingum voru fluttir á Landsspítala - háskólasjúkrahús til aðhlynningar og því er það nauðsynlegt að flugvöllurinn verði staðsettur sem næst best búna sjúkrahúsi landsins. Því oftar en ekki er þetta spurning um mínútur.
Einhverjir hafa bent á að færa eigi miðstöð innanlandsflugsins til Keflavíkur sem þýðir í mínum huga að þá þarf að færa starfsemi og uppbyggingu Landsspítala - háskólasjúkrahúss þangað. Það er möguleiki ef starfsfólk og höfuðborgarbúar eru tilbúnir til þess að flytja nær starfseminni eða að öðrum kosti að fara á milli með einhverjum hætti. Einnig má búast við að þjónusta muni færast nær flugvellinum. Þetta er vissulega möguleiki.
Það er hægt að slengja fram hugmyndinni um að landsbyggðarfólk vilji hafa flugvöllinn áfram í Vatnsmýrinni vegna nálægðar við miðbæinn eins og einn borgarfulltrúi Reykjavíkur hefur leyft sér að segja. Það getur verið ágætis rökstuðningur í sjálfu sér enda á miðbær höfuðborgarinnar margt að þakka því landsbyggðarfólki sem sér sér fært að njóta þess sem miðbærinn hefur upp á að bjóða.
En aftur að kjarna málsins. Það er ekki einungis sjúkraflugið sem oftast nær fer með sjúklinga í bráðameðferð sem nauðsynlega þarf á nálægð flugvallarins við Landspítala - háskólasjúkrahúsi að halda. Það er fjöldinn allur af annarsskonar sjúklingum sem sækir meðferð á sjúkrahúsið. Ég leyfi mér að nefna, þar sem málið er mér skylt, fólk sem þarf í geislameðferð vegna krabbameina og fleiri dæmi væri hægt að nefna. Staðsetning sjúkrahússins við innanlandflugvöll skiptir öllu máli það þarf ekki að útskýra frekar hvers vegna.
Ég fékk einu sinni þá hugmynd í kollinn að færa ætti miðstöð innanlandsflugsins til Akureyrar. Nýbúið er að lengja flugbrautina og aðstæður með ágætum. Flugstöðina má stækka þar sem pláss er til þess og tillögur að stækkun nú þegar á borðinu. Á sama tíma ætti að færa og byggja upp starfsemi Landsspítala - háskólasjúkrahúss við Fjórðungssjúkrahúsið á Akureyri. Það er einnig nægt landrými fyrir uppbyggingu sjúkrahúss og Háskólinn á Akureyri bara rétt hjá. Almenningssamgöngur eru til fyrirmyndar og næg leikskólapláss svo eitthvað sé nefnt. Stutt er í alla þjónustu svo ekki ætti það að standa í vegi fyrir frekari uppbyggingu á öllum sviðum samfélagsins. Mörgum finnst þetta galin hugmynd og það getur vel verið en hvað á þá að segja um hugmyndir þeirra sem vilja miðstöð innanlandsflugsins burt úr Reykjavík, frá Landsspítala - háskólasjúkrahúsi.
Eftir því sem ég best veit er enginn að ræða um að flytja þá starfsemi burt úr höfuðborginni Reykjavík. Höfuðborg allra landsmanna.
Anna Kolbrún Árnadóttir situr í landsstjórn LFK, landssambandi framsóknarkvenna.