Mikilvægi deildarinnar og framtíðarsýn HVE

Þeir eru ófáir sem hafa nýtt sér þjónustu E-deildar sjúkrahússins á Akranesi en á síðasta ári þjónustaði deildin 105 einstaklinga. Þarna er um að ræða aldraða einstaklinga víðsvegar af Vesturlandi sem komið hafa í endurhæfingu, hvíldarinnlagnir og skamm- og langtímainnlagnir. Endurhæfing og hvíldarinnlagnir gera einstaklingum mögulegt að búa lengur heima með lægri tilkostnaði fyrir samfélagið. Skamm- og langtímainnlagnir eru yfirleitt vegna þess að einstaklingar hafa ekki fengið vistunarmat eða bíða þess að hjúkrunarrými losni.

Í framtíðarsýn HVE fyrir árin 2011-2013, sem gefin var út 1. júní 2011, kemur fram að eitt af hlutverkum stofnunarinnar sé að sinna öldrunarþjónustu þar sem slík þjónusta sé ekki veitt af sveitarfélögum eða öðrum. Undir þessa framtíðarsýn ritar núverandi velferðarráðherra og því spyrja margir sig hvað hafi breyst á 6 mánuðum. Þeir sem til þekkja segja ógerlegt að veita þessa þjónustu á öðrum deildum og þjónustuskerðing og aukinn kostnaður verði óumflýjanlegur.

Er ekki ástæða til að endurskoða ákvörðunina og verja öldrunarþjónustu á Akranesi?

Hvernig má það vera að hægt sé að loka heilli deild og segja upp 30 manns án þess að það bitni á þjónustu? Ef málum er þannig háttað, af hverju var ekki löngu búið að loka þessari deild? Af hverju hafa læknar á starfssvæði stofnunarinnar miklar áhyggjur af stöðu mála? Af hverju segir starfsfólk sjúkrahússins ómögulegt að bæta þessum verkefnum á aðrar deildir? Hvað verður um einstaklinga sem bíða eftir því að komast að? Í framhaldi af fundinum á Akranesi þá hef ég óskað eftir sérstakri utandagskrárumræðu um þetta mál á Alþingi enda mikilvægt, ætli menn ekki að draga þessar tillögur til baka, að áhrifin liggi fyrir áður en lengra er haldið.

Flestum sem hafa kynnt sér þetta mál er ljóst að þrátt fyrir fögur orð þá mun ekkert koma í stað öldrunardeildar sjúkrahússins á Akranesi. Áhrifanna mun gæta á öllu Vesturlandi og til lengri tíma mun þetta líklega hafa í för með sér aukin kostnað fyrir ríkissjóð. Ef einhvern tímann er mikilvægt að snúa bökum saman þá er það þegar vegið er að heilbrigðisþjónustu. Einn þingmaður eins og ég stöðvar ekki þessar breytingar og því verða allir að standa saman og sýna velferðarráðherra stuðning í því að endurskoða ákvörðun um lokun öldrunardeildar á Akranesi.

Grein þessi var áður birt í Skessuhorni og í Fréttablaðinu.

Fjögur dæmi um mistök ríkisstjórnarinnar
Því miður hefur ríkisstjórnin glatað mörgum tækifærum til atvinnusköpunar á síðastliðnum þremur árum. Niðurstaðan er sú að fjárfesting hér á landi er um 13% af þjóðarframleiðslu á meðan áratuga meðaltal er 21%. Það vantar fjárfestingu hér á landi upp á 140 milljarða á ári til að halda í við sögulegt meðaltal í fjárfestingu. Hvernig ætli standi á þessu? Tökum fjögur dæmi:

1. Undirstöðuatvinnugrein þjóðarinnar, sjávarútveginum, hefur verið haldið í gíslingu óljósra markmiða um breytingar á rekstrarumhverfi. Vegna þess er lítil fjárfesting í þessari undirstöðuatvinnugrein - tap upp á tugi milljarða króna í fjárfestingu og hundruð starfa.

2. Búið er að gera yfir 140 breytingar á skattkerfinu. Þær hafa ekki verið til einföldunar en hafa þvert á móti flækt það til muna og fælt frá þá sem kynnu að hafa löngun til að fjárfesta í atvinnulífinu. Störfum hefur fækkað hér á landi á síðustu árum þegar sárlega er þörf á því að þeim fjölgi. Pólitískt og skattalegt umhverfi veldur því að Ísland þykir ekki ákjósanlegur staður til að hefja atvinnurekstur.

3. Ríkisstjórnin hefur með markvissum hætti lýst því með orðum sínum og gjörðum að nýting orkuauðlinda og fjárfesting í iðnaði sé ekki efst á óskalistanum. Rammaáætlun hefur enn ekki litið dagsins ljós og skilaboð til erlendra aðila sem vilja fjárfesta í iðnaði hér eru að halda sig frá landinu.

4. Ríkisstjórninni hefur mistekist að fjárfesta í arðbærum framkvæmdum á sviði samgöngumála. Með slíkri innspýtingu myndi störfum í verktakaiðnaðinum fjölga verulega. Auk þess myndu vegalengdir styttast og eldsneytiskostnaður lækka. Í ofanálag myndi umferðaröryggið aukast. Hér heldur ríkisstjórnin sveltistefnunni áfram. Ef marka má þingsályktun um samgönguáætlun til næstu fjögurra ára verða framkvæmdir í samgöngumálum þjóðarinnar óviðunandi með öllu.

Vandræðagangur, stefnuleysi og röng stefna, ef örlar fyrir henni, í þessum fjórum málaflokkum hafa valdið því að um þrettán þúsund Íslendingar eru atvinnulausir, þrátt fyrir þá staðreynd að fólksflutningar úr landi eru í sögulegu hámarki. Forsætisráðherra virðist ekki hafa miklar áhyggjur af þessum flutningum og les tölur Hagstofunnar eins og skrattinn las Biblíuna forðum. Það er alveg ljóst að ef skynsamlegri stefnu hefði verið framfylgt hefðu fleiri Íslendingar atvinnu. Þar með færu lægri upphæðir til greiðslu atvinnuleysisbóta, tekjur ríkis og sveitarfélaga væru meiri og tekjur heimila og fyrirtækja væru hærri en nú er.

Veitum fólki atvinnu á árinu 2012
Við ársbyrjun 2012 er þetta mikilvægast: Tryggjum sjávarútveginum varanleg rekstrarskilyrði. Einföldum skattumhverfi fyrirtækja og hvetjum þannig til aukinnar fjárfestingar, lækkum tryggingargjald á íslenskt atvinnulíf og hvetjum til fjölgunar starfa. Hefjum framkvæmdir og nýtum orkuauðlindir þjóðarinnar og bjóðum innlenda sem erlenda fjárfesta velkomna til slíkra verka. Hefjum metnaðarfullt átak í samgöngumálum.
Því miður er lítil von til þess að hin svokallaða norræna velferðarstjórn muni beita áhrifum sínum með þessum hætti. Við framsóknarmenn höfum ítrekað lagt fram á Alþingi nákvæmar tillögur í efnahags- og atvinnumálum sem lesa má nánar um á www.planb.is. En velferðarstjórnin hefur lokað augunum fyrir þeim tillögum og hefur raunar rekið eina ráðherrann sem leyfði sér að taka jákvætt undir þær í umræðum á Alþingi. Vonandi kemur sá dagur að breyting verður á stefnunni og hægt verður að framkvæma þær tillögur.

Birkir Jón Jónsson, alþingismaður og varaformaður Framsóknarflokksins

(Greinin birtist í Morgunblaðinu 12. janúar 2012)

Hlutfall atvinnuleysis er langhæst á Suðurnesjum af landinu öllu. Hlutfall barna á Suðurnesjum sem eiga foreldra á atvinnuleysisskrá er tæp 22% miðað við 14% landsmeðaltal. Um 13% þeirra sem farið hafa í greiðsluaðlögun hjá umboðsmanni skuldara eru af Suðurnesjum þó þar búi aðeins tæp 7% landsmanna. Árið 2010 voru 8,6% allra gjaldþrota fyrirtækja á landinu á Suðurnesjum. Æ fleiri leita til félagsþjónustu sveitarfélaganna og byrði samfélagsins er þung.

Mér er slétt sama hvort stjórnvöldum, Árna Sigfússyni eða einhverjum öðrum er um að kenna. Að benda og kenna einhverjum öðrum um kemur að litlu gagni fyrir þá sem fá ekki vinnu, þá sem horfa á eftir húsnæði sínu á uppboð, fyrirtækinu í gjaldþrot eða börnunum til útlanda.

Ástandið er fullkomlega óásættanlegt. Til að breyta stöðunni þurfum við samvinnu.

Samvinna í fyrirrúmi á Suðurnesjum
Allt of lengi hefur uppbygging og stuðningur við einstök svæði verið ómarkviss og skilað litlum árangri. Suðurnesin hafa svo sannarlega fengið að finna fyrir þessu. Því til viðbótar hefur nálægðin við höfuðborgarsvæðið ítrekað verið notuð til að rökstyðja minni framlög frá hinu opinbera í samanburði við önnur byggðarlög hringinn í kringum landið. Gildir þar einu hvort litið er til framlaga til símenntunarmiðstöðva, framhaldsskóla eða heilbrigðisþjónustu.

Ég er samvinnumaður. Samvinna er hugmyndafræði, ekki bara rekstrarform. Samvinnustefnan byggir á því að fólk nái meiri árangri með því að vinna saman heldur en hvert í sínu horni og að eina leiðin til að tryggja sanngirni í samfélaginu sé að dreifa valdi, án tillits til auðs, stéttar, kyns, hörundslitar eða búsetu. Gildi samvinnunnar eru sjálfshjálp, sjálfsábyrgð, lýðræði, jafnrétti, sanngirni og samstaða.

Á þeim grunni eiga Suðurnesjamenn sjálfir að fá að taka ákvarðanir um sína framtíð. Valdinu verður að dreifa frá höfuðborgarsvæðinu. Frumkvæði heimamanna verður að vera drifkrafturinn og Suðurnesjamenn verða að fá að bera sjálfir ábyrgð á sínu samfélagi.

Í dag fer ríkið með um 2/3 af opinberu fjármagni á meðan sveitarfélögin fara með um þriðjung. Með því að snúa þessum hlutföllum við geta sveitarfélögin til dæmis sjálf ákveðið hvort þau vilji leggja í þann kostnað að reka skurðstofu og fæðingarhjálp á svæðinu. Þau geta sjálf metið hvort rétt sé að byggja upp einn, tvo eða þrjá framhaldsskóla og þau geta sjálf forgangsraðað sínum áherslum í atvinnumálum.

Samvinnurekstur
Dæmi um aukið vægi samvinnurekstrar væru svo heilsugæsla þar sem læknar og sjúklingar sameinast um reksturinn, leik-, grunn- og framhaldsskólar sem reknir eru af foreldrum og kennurum og húsnæðisfélög þar sem íbúar taka höndum saman til að tryggja sér öruggt húsnæði á sanngjörnu verði. Þá er mikilvægt að koma á fót samvinnusparisjóðum að norrænni fyrirmynd, sem lána peninga á sanngjörnum kjörum til félagsmanna, sem hver og einn getur orðið stofnfjáreigandi kjósi hann svo.

Stöðu Suðurnesja má snúa við en til þess þarf samstillt átak. Við þurfum að horfa fram á við með samvinnuhugsjónina að leiðarljósi. Þannig snúum við vörn í sókn.

Eygló Harðardóttir, alþingismaður

(Grein sem birtist í nýju blaði á Suðurnesjum þann 15. desember sl.)

Elkem á Grundartanga er eitt þeirra fyrirtækja sem hefði þurft að sæta tvísköttun hefðu tillögur ríkisstjórnarinnar náð fram að ganga. Ekkert samráð var haft við umrætt fyrirtæki áður en tillögurnar voru lagðar fram og var það ekki fyrr en mánuði eftir að þær birtust í fjárlagafrumvarpi næsta árs sem menn ráku augun í þetta. Það átti að lauma þessu inn án þess að hafa nokkuð samráð væri haft eða könnun lægi fyrir um hver áhrifin hefðu verið.

Hundruðir starfa á Grundartanga voru í uppnámi!
Elkem hefur starfað í yfir 30 ár og átt sinn þátt í því að byggja upp samfélagið á Akranesi og nágrenni. Á þessum árum hafa aðstæður á heimsmarkaði verið mjög breytilegar og litlu munaði að fyrirtækinu yrði lokað á árunum 1992 og 1995. Hjá fyrirtækinu starfa um 300 manns og afleidd störf eru án efa á annað þúsund. Það er því vægast sagt mjög alvarlegt þegar handahófskennd vinnubrögð setja slíkan fjölda starfa í algjöra óvissu.

Fyrir Elkem hefði skatturinn numið 430 milljónum árið 2013 og hækkað upp í 860 milljónir árið 2015 og því var ljóst að um var að ræða tvöfalt hærri skatta heldur en meðalhagnaður fyrirtækisins hefur verið undanfarin 10 ár. Því mátti mönnum vera ljóst að með þessu var verið að kippa stoðunum undan rekstri fyrirtækisins og gera að engu áform um fyrirhugaða stækkun verksmiðjunnar. Þess utan er þetta þvert gegn þeirri lagaumgjörð sem fyrirtækið starfar eftir og samkomulagi sem gert var við ríkisstjórnina í byrjun þessa kjörtímabils.

Er ríkisstjórnin örugglega hætt við?
Ríkisstjórn gegnir lykilhlutverki þegar kemur að því að skapa umhverfi sem gerir fyrirtækjum, jafnt stórum sem smáum, mögulegt að sækja fram. Það er því alvarleg staðreynd þegar við sjáum ítrekað að handahófskennd vinnubrögð og pólitískur glundroði eru sá þáttur sem helst stendur í vegi fyrir atvinnuuppbyggingu í landinu.Við þessar aðstæður spyrja menn sig eðlilega hvort öruggt sé að búið sé að leggja þessi áform til hliðar? Er líklegt að t.d. rekstraraðilar Elkem muni ráðast í áformaða stækkun verksmiðjunnar þegar umgjörðin hér á landi er jafn óstöðug og raun ber vitni? Er ekki líklegt að fleiri fyrirtæki muni horfa til þeirra handahófskenndu vinnubragða sem einkenndu þetta mál?

Ásmundur Einar Daðason, alþingismaður

Í ítarlegu áliti fulltrúa Framsóknarflokksins í fjárlaganenfnd Alþingis,Höskuldar Þórhallssonar kom m.a. fram að engin úttekt hefur verið gerð á byggðaáhrifum fjárlagafrumvarpsins. Haldið er áfram með sömu stefnu og lagt var upp með í skerðingu framlaga til heilbrigðisstofnana landsins á þar síðasta ári þó að niðurskurðurinn hafi verið mildaður lítillega í meðförum fjárlaganefndar.Framsóknarflokkurinn leggur til að snúið verði frá þeirri stefnu sem ríkisstjórnin hefur lagt upp með í heilbrigðismálum. Er um að ræða röskun á búsetuskilyrðum og búsetuöryggi þjóðarinnar sem getur haft mikil áhrif til langs tíma. Nauðsynlegt er því að hætta við boðaðan niðurskurð og taka til umræðu framtíð heilbrigðiskerfis Íslendinga

Í skýrslu OECD frá 28. febrúar 2008 kemur fram að í alþjóðlegum samanburði er heilbrigðiskerfi Íslendinga talið lofsvert þrátt fyrir að vera óvenju kostnaðarsamt. Nauðsynlegt sé því að auka hagkvæmni og nýtingu fjármuna sem lagðir eru í heilbrigðiskerfið. Ljóst er að Ísland hefur tekið þessar athugasemdir til sín og brugðist við þeim þar sem í skýrslu frá OECD, sem út kom í nóvember 2010, kemur fram að Ísland sé í hópi þeirra ríkja sem hvað best komu út í samanburði á skilvirkni og stefnumörkun í heilbrigðisþjónustu og nýtingu þess fjármagns sem lagt er í þjónustuna. Þykir því ljóst að sú stefna sem Íslendingar hafa markað sér og nýting þeirra fjármuna sem lagðir eru í heilbrigðiskerfið, hafa verið til fyrirmyndar að mati stofnunarinnar þrátt fyrir mikinn kostnað sem því óneitanlega fylgir. Það er því óskiljanlegt að ríkisstjórnin skuli ekki hafa tekið meira mark á þessu áliti og staðið við loforð frá 2010 um að gera úttekt á þeim áhrifum sem niðurskurður síðustu ára hefur ollið. Þó er viðurkennt m.a. að niðurskurðurinn hafi haft þau áhrif að færa verkefni frá opinberum heilbrigðisstofnunum yfir til sérfræðinga á stofum í Reykjavík- þar hafi kostnaður vaxið.

Í september sl. skipaði velferðarráðherra ráðgjafarhóp til að skoða hvort þörf væri á grundvallarbreytingum á heilbrigðiskerfinu og í hverju slíkar breytingar gætu falist þannig að unnt væri að uppfylla markmið um öryggi og jöfnuð á sama tíma og aðhaldskröfum fjárlaga væri mætt. Ráðgjafarhópurinn skilað í október sl. tillögum um skipulag heilbrigðisþjónustu og ráðstöfun fjármuna. Þær fólu m.a. í sér að tekin yrði upp þjónustustýring (tilvísunarkerfi eins og við Framsóknarmenn höfum lagt til ) endurskoðað yrði greiðslufyrirkomulag fyrir heilbrigðisþjónustu, sameiningu heilbrigðisstofnana yrði lokið og heilsugæslan á höfuðborgarsvæðinu yrði endurskipulögð. Ljóst er að þessar tillögur geta leitt til hagræðis og útgjaldalækkunar fyrir ríkissjóðs og því gagnrýnivert að þessi vinna skyldi ekki fara fram fyrr á þessu ári svo unnt hefði verið að byggja á þeim við vinnu að fjárlagafrumvarpi.

Þetta er þeim mun sérkennilegra í ljósi þess að í áliti meiri hluta velferðarnefndar (VG og Samfylking) um fjárlagafrumvarpið kemur fram að hann telji jákvætt að vinna ráðgjafarhópsins liggi fyrir en „jafnframt mjög miður að tillögur hópsins hafi ekki verið lagðar til grundvallar við fjárlagavinnuna." Að áliti meiri hluta velferðarnefndar er mikilvægi þessa áréttað en þar segir „Meiri hlutinn áréttar mikilvægi þess að hagræðing í ríkisrekstri sé grundvölluð á góðum upplýsingum og skýrri stefnumörkun. Ná þarf fram hagkvæmni og réttlátri stýringu almannafjár án þess að þjónusta við sjúklinga eða öryggi þeirra sé skert." - svo mörg er þau orð en athafnir fylgja ekki máli sbr atkvæðagreiðsluna við 3. umræðu fjárlaga.

Margt fleira væri hægt að telja fram t.a.m. að enn byggjast fjárlög á auknum niðurskurði og skattahækkunum sem fullyrða má að fyrir löngu hafa gengið alltof langt og of djúpt seilst í vasa landsmanna.

þá hafa komið fram rökstuddar ábendingar um vantalin gjöld og ofáætlaðar tekjur þannig að hallinn á árinu 2012 gæti orðið meiri þegar upp er staðið. Ýmsir hafa bent á að fjárlögin einkennast af þeirri stefnu ríkisstjórnarinnar að leggja á nýja skatta og hækka álögur á fyrirtæki og heimili í stað þess að stuðla að stækkun skattstofna sem skapa myndu auknar tekjur fyrir ríkissjóð.

Í því liggur hinsvegar stefna okkar Framsóknarmanna sem við höfum ítarlega kynnt undir nafninu planb.is. Það er að finna sókn í atvinnumálum sem og skynsamleg efnahagsstefna. En eftir því þurfum við landsmenn enn að bíða - því ríkisstjórnin ætlar ekki að breyta um stefnu - það sýndi atkvæðagreiðslan um fjárlögin 2012 glögglega.

Sigurður Ingi Jóhannsson

Þetta hafa pólitískir andstæðingar Framsóknar leikið síðustu mánuði en framsetningin á grein þinni er dropinn sem fyllir mælinn. Dettur fólki í hug að við sitjum undir því þegjandi að vera sett í beint samhengi við nýnasista, hryðjuverkamenn og einkennisklædda öfgaflokka!?

Hvað fær þig til að skrifa þannig að Framsóknarflokkurinn eigi eitthvað skylt við öfgaflokka? Ekkert í stefnu flokksins gefur slíkt í skyn. Ekkert í málflutningi mínum eða annarra fulltrúa flokksins gefur tilefni til að halda svona ógeði á lofti. Ég hefði haldið að maður í þinni stöðu ætti að hafa betri yfirsýn um stefnu og málflutning okkar en þú greinilega hefur. Telur þú þig geta staðið undir starfsheiti þínu sem sérfræðingur um stjórnmál þegar þú hefur augljóslega ekki fyrir því að kynna þér einfaldar staðreyndir um stefnu stjórnmálaflokkanna sem þú fjallar um?

Er UMFÍ fasistafélagsskapur? En stjórnlagaráð?

Þú virðist helst telja það merki um hættulegar þjóðernisöfgar framsóknarmanna að á síðasta flokksþingi stóðu þrír félagar í Ungmennafélagi Íslands fyrir stuttri glímusýningu sem skemmtiatriði, en fánahylling er hluti sýninga á þeirri ágætu íþrótt. Það ber nákvæmlega engan vott um þjóðernisöfgar eða andúð á útlendingum heldur er einfaldlega rótgróin ungmennafélagshefð. Eða ætlar þú kannski að halda því fram á sama hátt að fánahyllingin á unglingalandsmóti UMFÍ í sumar, þar sem þúsundir manna tóku þátt í fánahyllingu, hafi borið vott um öfgafulla þjóðernishyggju?

Kom þér ekki til hugar að framsóknarmenn geti verið stoltir af fánanum, þjóðinni og landinu á sama hátt og flestir aðrir án þess að í því felist fyrirlitning á öðrum þjóðum, andúð á innflytjendum eða fasískar hugsjónir? Eru það „fasísk gildi", Eiríkur Bergmann, að hafa íslenska fánann uppi við líkt og gert er á Alþingi, í stjórnarbyggingum, skólum og kirkjum landsins, svo ekki sé talað um íþróttakappleiki og mannamót af ýmsu tilefni? Var Stjórnlagaráð, sem þú sast í, að daðra við „fasísk minni" með merki sínu í íslensku fánalitunum og með því að syngja íslensk ættjarðarlög við upphaf funda sinna? Eða bera fánalitir og ættjarðarlög aðeins vott um hættulegar þjóðernisöfgar ef þú tekur ekki persónulega þátt, Eiríkur Bergmann?

Innflytjendur eru jákvæð viðbót við samfélagið
Ísland hefur átt því láni að fagna að fjölmargt fólk af erlendum uppruna hefur séð hag sínum vel borgið með því að flytja hingað til lands. Fjölmargir innflytjendur hafa skotið hér rótum og sest að með fjölskyldur sínar eða stofnað nýjar, aukið við þekkingu og vinnuafl íslendinga og auðgað samfélagið. Um það er ekkert nema gott að segja enda hef ég aldrei annað sagt.

Samt telur þú þig þess umkominn að gefa í skyn að við framsóknarmenn ölum á andúð á innflytjendum? Hverjir gerðu fyrsta þjónustusamning félagsmálaráðuneytisins við Alþjóðahúsið? Framsóknarmenn. Hverjir eru jákvæðastir gagnvart fjárfestingum kínversks auðmanns á N-Austurlandi? Framsóknarmenn. Hvar eru þjóðernisöfgarnar og útlendingahatrið í þessu Eiríkur?

Framsóknarmenn eru frjálslyndir
Ég trúi því að allir menn séu jafnir. Ég trúi því að jafnrétti kynjanna sé ekki val heldur skylda og að fatlaðir eigi sama rétt og aðrir. Ég vil jafnrétti til náms. Ég tel að allar trúarskoðanir rúmist saman á Íslandi, jafnvel þó ég vilji halda tengslum ríkis og kirkju. Ég vil jafna lífsskilyrði fólks á landsbyggðinni og höfuðborgarsvæðinu. Ég vil nýta íslenskar auðlindir en er á móti því að náttúrunni sé misboðið. Ég vil semja við erlenda aðila um leit að olíu við Ísland. Ég vil virka samkeppni en um leið tryggja íslenska framleiðslu. Ég er hlynntur fulltrúalýðræði.

Ég vil að Ísland eigi góð samskipti við öll ríki sem virða mannréttindi og frelsi einstaklingsins. Ég vil taka vel á móti útlendingum sem flytja hingað til lands og vilja leggja íslensku samfélagi lið, þeir auðga samfélagið og styrkja það. Ég vil banna öfgahópa sem nærast á rasisma og ofstæki. Ég hef ákveðnar efasemdir um Schengen samstarfið vegna glæpamanna sem nýta sér frelsið. Ég er stoltur af landinu mínu en tel það ekki yfir önnur lönd hafið. Ég er dyggur stuðningsmaður Ungmennafélags Íslands sem hyllir fósturjörðina og fánann við hátíðleg tækifæri en ekkert í skoðunum mínum eða stefnu Framsóknarflokksins ber vott um útlendingahatur, andúð á innflytjendum eða þjóðernisöfgar.

Og Eiríkur, ég á útlenska tengdadóttur sem er yndisleg og frábær og grein þín er móðgun við bæði mig og hana.

Ert þú maður til að viðurkenna mistök þín Eiríkur?
Ég er frjálslyndur. Þess vegna er ég framsóknarmaður. Framsóknarmenn eru ekki þjóðernisöfgamenn heldur þvert á móti höfnum við öfgum.

Greinin sem þú skrifaðir og framsetning hennar er ósönn og meiðandi. Ef þú ert maður til þá biður þú mig og aðra framsóknarmenn afsökunar.

Gunnar Bragi Sveinsson, alþingismaður

Greinin birtist í Fréttablaðinu 10. nóvember 2011.

Í augum heilbrigðisyfirvalda var ástæðan mjög alvarleg, baksturinn fór ekki fram í löggiltu matvælaframleiðslueldhúsi. Þessi niðurstaða heilbrigðisyfirvalda olli mikilli fjölmiðlaumfjöllun enda vita Íslendingar að lítil hætta stafar af heimabökuðu muffins, jólakökum,hjónabandsælum eða pönnukökum með rjóma.

Lagaleg rök heilbrigðisyfirvalda er að finna í lögum um matvælaframleiðslu en þar matvælafyrirtæki skilgreint sem fyrirtæki sem framleiðir, vinnur eða dreifir matvælum hvort heldur í ágóðaskyni eða ekki. Nánar er síðan kveðið á um skilgreiningar í reglugerð þar sem segir að slíkur atvinnurekstur megi ekki fara fram í íbúðarhúsnæði.

Ég held að engum hafi dottið í hug á sínum tíma að íslenskur eftirlitsiðnaður yrði svo smásmugulegur að hægt væri að túlka lögin með þessum hætti. Það er einnig vaxandi áhyggjuefni að samfélag okkar skuli vera að þróast í þá átt það sem maður skyldi ætla að væri sjálfsagt mál verður að stórum lagaflækjum. Þetta er engu að síður staðreynd og þá er mikilvægt að bregðast við og girða fyrir þennan heimatilbúna vanda.

Þingflokkur Framsóknarflokksins mun innan skamms leggja fram lagafrumvarp til breytingar á þessum lögum. Í frumvarpinu er lagt til að veitt verði heimild til leyfisveitinga til sölu matvæla sem ekki eru bökuð í sérstökum eftirlitsskyldum eldhúsum. Til að unnt sé að veita undanþáguna verður skilyrt að framleiðslan sé vegna góðgerðastarfsemi, til að styrkja félagastarf eða í öðrum sambærilegum tilgangi. Dæmi um atburði væru kökubasarar og sala matvæla sem tengjast sérstökum viðburði, svo sem bæjarhátíð.

Nái frumvarpið fram að ganga geta kvenfélög, skátar, íþróttafélög og aðrir þeir sem valdið hafa þessari samfélagslegu hættu hafist handa við baksturinn.

Alþýðusamband Íslands hreyfir ekki fingur gagnvart ríkisstjórninni til að sinna hlutverki sínu. Hef ég heyrt að félagsgjöld sem almenningur reiðir af hendi með atvinnu sinni séu hátt í 10 milljarðar á ári. Í hvað fara þessir peningar? Hví er verkalýðshreyfingin sem lömuð? Það vita allir um langvarandi tengsl ASÍ og Samfylkingarinnar.

Þegar ég fór í framboð fyrir Framsóknarflokkinn í Reykjavík var mér umsvifalaust sagt upp störfum sem lögfræðingur ASÍ eftir 5 mánaða störf hjá samtökunum. Ástæðan - jú hagsmunaárekstrar við stefnu ASÍ.

Kannski spilaði inn í þessa ákvörðun góð málefnaskrá Framsóknarflokksins fyrir þingkosningarnar 2009. Kosningastefnuskrá sem gekk út á björgun heimilanna og eflingu atvinnureksturs. Engum duldist andúðin sem Samfylkingin og ASÍ hafði á 20% skuldaniðurfellingarleið flokksins. Eyddi Gylfi Arnbjörnsson stórum hluta ræðu sinnar á ársfundi ASÍ þetta ár í að rífa stefnuskrá Framsóknarflokksins niður og þá sérstaklega skuldaniðurfellingarleiðina. Athyglisvert verður að fylgjast með viðbrögðum forseta ASÍ í ársbyrjun 2012 er iðnaðarráðherra fer í barneignarfrí því nú hefur Þórunn Sveinbjarnardóttir yfirgefið þingið. Í 5. sæti lista Samfylkingarinnar í SV-kjördæmi er yfirlögfræðingur ASÍ. Hvaða kröfur skyldi forseti ASÍ gera til hans? Verður honum sagt upp störfum vegna pólitískra starfa? Gefur yfirlögfræðingur ASÍ frá sér þingsætið?

Það var eftir því tekið að forseti ASÍ fór fyrir hópi sem Jóhanna Sigurðardóttir skipaði á haustdögum 2008 til að leggja mat á hvort ekki ætti að fella niður tímabundið verðtryggingu á lánum til að koma í veg fyrir stórfellda hækkun á verðtryggðum lánum heimilanna. Gylfi Arnbjörnsson ásamt nefndinni hafnaði þessari leið - og því spyrja landsmenn - hví stendur forseti ASÍ ekki með umbjóðendum sínum? Þessi aðgerð leiddi til þess að verðtryggingin hefur lagst af fullum þunga á skuldsett heimili en fjármagnseigendur eru varðir að fullu.

Hvar eru útifundirnir, hvar eru kröfugerðirnar, hvar er gagnrýnin á ríkisstjórnina, hvar er krafan um eflingu atvinnulífsins frá verkalýðshreyfingunni? Nú vantar gömlu verkalýðsjaxlana sem voru sannir málstað og umbjóðendum sínum alla síðustu öld.

Ekkert heyrist frá forsvarsmönnum ASÍ um þær miklu afskriftir sem áttu sér stað hjá bönkunum sem ekki skiluðu sér til heimilanna. Afskriftir á íbúðarlánum námu um 50% sem sannar enn og aftur að 20% leið Framsóknarflokksins var sú eina rétta í stöðunni. Ríkisstjórnin með hjálp ASÍ taldi þessa leið útilokaða og bar því við að ríkið þyrfti að moka nýju fé í bankana. Allt var þetta ömurleg blekking og spuni.

ASÍ studdi tillögu ríkisstjórnarinnar um að opna á úttekt séreignarlífeyrissparnaðar. Lífeyrisgreiðslur eru ekki aðfararhæfar samkvæmt lögum - en eru það nú - því landsmenn hafa notað séreignarsparnaðinn í að greiða niður skuldir og lán auk einkaneyslu. Talið er að sá litli hagvöxtur sem mælist stafi af útgreiðslu þessa sparnaðar. Hvar er nú »lífvörðurinn« um lífeyrissjóðina sem verkalýðshreyfingin hefur barist fyrir? Hví telur ASÍ réttlætanlegt að ríkissjóður innheimti skatttekjur af fyrirframgreiddum séreignarsparnaði en hafni því alfarið að skattleggja innstreymi í séreignarsjóði? Hvers vegna berst ASÍ ekki fyrir rannsókn á almennu lífeyrissjóðunum sem töpuðu stjarnfræðilegum upphæðum í hruninu - »lífeyrissjóðum fólksins«? Ástæðuna vita allir. Forseti ASÍ hefur oft harðlega gagnrýnt alþingismenn og talað um að hreinsa þurfi til á Alþingi - ég segi á móti - þarf ekki að hreinsa til í verkalýðshreyfingunni svo hún þjóni félagsmönnum sínum en ekki fjármagnseigendum og Samfylkingunni?