Trúin á Ísland

Jón Sigurðsson forseti skrifaði: „Veraldarsagan ber ljóst vitni þess, að hverri þjóð hefir þá vegnað bezt þegar hún hefir sjálf hugsað um stjórn sína og sem flestir kraftar hafa verið á hræringi.“ Í þessum orðum birtist kjarninn í stjórnmálahugsun Jóns, þ.e. trúin á mátt þjóðarinnar til að bera sjálf ábyrgð á framtíð sinni. Sjálfstæði var ekki markmið í sjálfu sér heldur forsenda framfara.

Saga Íslands staðfestir þetta einstaklega vel. Á fáeinum áratugum höfum við byggt eitt farsælasta samfélag veraldar, nýtt auðlindir sjávar og lands, virkjað hreina orku, byggt upp öflugt mennta- og velferðarkerfi og skapað alþjóðlega samkeppnishæft atvinnulíf. Það hefur ekki gerst í einangrun. Ísland hefur sótt fram í norrænu samstarfi, Atlantshafsbandalaginu, varnarsamstarfi við Bandaríkin, Sameinuðu þjóðunum, EFTA og EES. Munurinn á slíku samstarfi og inngöngu í ESB er þó verulegur. Aðild felur í sér meira framsal fullveldis og kallar á stjórnarskrárbreytingu. Ísland hefur einmitt notið góðs af því svigrúmi að geta mótað eigin sjávarútvegs-, landbúnaðar- og gjaldmiðilsstefnu og ráðið nýtingu náttúruauðlinda sinna. Fámennt ríki þarf sérstaklega á slíku svigrúmi að halda.

Á tímum aukinnar óvissu er verðmætt að geta brugðist hratt við og lagað stefnuna að íslenskum aðstæðum. Orð Jóns Sigurðssonar eiga því jafn brýnt erindi við okkur nú og áður. Þau boða ekki einangrun heldur sjálfstraust; ekki ótta við umheiminn heldur trú á eigin getu.

Hinn 29. ágúst stöndum við frammi fyrir skýrri ákvörðun. Ríkisstjórnin vill leiða Ísland inn í nýja ESB-vegferð þar sem óvissan er mikil. Ég tel hagsmunum Íslands betur borgið utan ESB. Við eigum að varðveita réttinn til að móta eigin framtíð.

Trúum á Ísland.

Treystum hugsjónum Jóns Sigurðssonar.

Segjum nei 29. ágúst.