Ársreikningur Reykjavíkurborgar fyrir árið 2025 vekur upp einfalda en óþægilega spurningu.
Á aðeins einu ári hefur rekstur borgarinnar snúist úr tæplega 5 milljarða afgangi í 5,3 milljarða tap. Munurinn er um tíu milljarðar króna!
Það kallar á skýringar.
Þegar Framsókn tók þátt í meirihluta borgarstjórnar skilaði rekstur borgarinnar jákvæðri niðurstöðu. Það gerðist ekki af sjálfu sér. Það var vegna markvissrar fjármálastjórnar, aðhalds og skýrrar forgangsröðunar. Nú, aðeins ári síðar, skila svokallaðir samstarfsflokkar í borgarstjórn 5 milljarða tapi.
Spurningin sem blasir við er einföld: hvert fóru peningarnir?
Var þjónustan bætt með afgerandi hætti? Hafa innviðir borgarinnar tekið miklum framförum? Eru færri holur í götunum? Eru biðlistar eftir leikskólaplássi styttri? Finna borgarbúar raunverulega fyrir tíu milljarða króna mun í sínu daglega lífi?
Flestir Reykvíkingar myndu líklega eiga erfitt með að svara því játandi.
Það er auðvelt að tala um metnað og framtíðarsýn og nota stór orð. Rekstur sveitarfélags snýst á endanum um ábyrga notkun á almannafé. Tíu milljarðar hverfa ekki sporlaust.
Samstarfsflokkarnir í borgarstjórn þurfa að svara því með skýrum hætti hvernig þessi staða kom upp. Ekki með almennum yfirlýsingum eða pólitískum frösum.
Reykvíkingar eiga rétt á svörum.
Þeir eiga líka rétt á ábyrgri fjármálastjórn. Borgin er ekki tilraunastofa fyrir pólitískar hugmyndir sem enginn ber síðan ábyrgð á þegar reikningurinn kemur, sbr. leikskólann Brákarborg sem er að kosta borgina hátt í 4 milljarða króna! Sá reikningur lendir á endanum alltaf hjá borgarbúum í formi hærri gjalda, lakari þjónustu eða verri fjárhagsstöðu til framtíðar.
Við í Framsókn skiluðum tæplega 5 milljarða afgangi með Einar Þorsteinsson sem borgarstjóra. Núna skila samstarfsflokkarnir 5,3 milljarða tapi. Í hvað fóru þessir 10 milljarðar? Ekki finn ég fyrir bættri þjónustu eða færri holum í götunum.
Er ekki bara best að kjósa Framsókn?
Setjum X við B.
Höfundur er í 3. sæti á lista Framsóknar í komandi borgarstjórnarkosningum.
