Flóttamannavegurinn var lagður af bandaríska hernum árið 1942. Áttatíu og fjórum árum síðar er hann enn í megindráttum sami vegurinn, bugðóttur, hæðóttur og án axla, en umferðin er allt önnur. Um fjögur þúsund ökutæki aka hann á sólarhring og þeim mun fjölga verulega þegar Urriðaholts verður tengt inn á hann.
Vegagerðin hefur sjálf staðfest að ástand vegarins og umferðaröryggi sé „ekki ásættanlegt“. Það eru ekki okkar orð, heldur orð þeirra sem bera ábyrgð á samgöngumannvirkjum landsins.
Hver á að borga, og hvenær?
Vinnuhópur Vegagerðarinnar, Garðabæjar, Hafnarfjarðar og Kópavogs átti að skila niðurstöðu í júní 2025 um framtíð vegarins og hvort hann ætti að flokkast sem stofnvegur. Hér erum við, langt komin í 2026, og enn er lítið að frétta af raunverulegum framkvæmdum. Á fjárlögum eru settar í þetta verkefni fjárhæðir sem duga varla í bráðabirgðaviðgerðir, hvað þá heildaruppbyggingu vegarins með undirgöngum, hjólastíg, lýsingu og öruggari vegtengingu eins og Vegagerðin hefur sjálf teiknað upp.
Garðabær hefur dregið lappirnar í þessu máli árum saman og hefur ekki litið á Flóttamannaveginn sem eigið vandamál, heldur annarra. Á meðan hafa íbúar áfram treyst á þennan veg í daglegum ferðum, í myrkri, hálku og þoku. Vegurinn er mjór, án axla og með blindum beygjum eins og hann hafi aldrei átt að bera þá umferð sem nú fer um hann.
Mynd. Flóttamannavegur
Korter í kosningar og allt í einu er opnað
Korter í kosningar, gerist loks undrið. Vegagerðin lokaði Flóttamannaveginum í apríl til að klára nýtt hringtorg á mótum vegarins og Urriðaholtsstrætis, með beina tengingu inn í Urriðaholtshverfið. Stefnt er að opnun 15. maí, einum degi fyrir sveitarstjórnarkosningar. Það sjá allir í gegnum þetta. Borði klipptur einum degi fyrir kjördag er ekki samgöngubót, það er sviðsetning.
Skyndilega er bæjaryfirvöldum mikið í mun að sýna fram á árangur. Loks er vilji og geta að gera eitthvað. Það sem verið er að gera er þó ekki að bæta veginn, heldur að auka umferðina, um sama gamla, hættulega veginn.
Á sama tíma situr alvöru framkvæmdin föst í nefndum, vinnuhópum og fjárlagaplöggum þar sem fjárhæðirnar eru í engu samræmi við þörfina. Vegurinn sjálfur, sem fólk keyrir á hverjum degi, er enn sá sami.
Hvað þarf að gerast?
Flóttamannavegurinn er hættulegur. Það er ekki boðlegt að íbúar þriggja sveitarfélaga séu daglega á vegi sem var hannaður fyrir herflutninga í seinni heimsstyrjöldinni, og að þúsundum bíla úr Urriðaholti sé bætt við þá umferð án þess að ráðast samhliða í alvöru endurbætur.
Kjósendur eiga skilið heiðarleika í þessu máli, ekki málamyndaaðgerðir á síðustu metrunum fyrir kjördag. Það er enginn sigur að opna nýja tengingu inn á slysagildru.
Framsókn ætlar að klára þetta verk
Það er hægt að gera þetta öðruvísi. Sundabraut hefur þokast áfram á síðustu árum vegna þess að Reykjavíkurborg og Vegagerðin hafa sett málið í skýran farveg, samið um næstu skref og sýnt pólitískan vilja til að klára verkefnið. Það er einmitt það sem hefur vantað í málefnum Flóttamannavegarins í Garðabæ, skýrari hagsmunagæslu bæjaryfirvalda, markvissari eftirfylgni og raunverulegan þrýsting á að málið þokist áfram.
Framsókn í Garðabæ ætlar að beita sér af fullum þunga fyrir endurbótum á Flóttamannaveginum. Við ætlum að setjast niður með Vegagerðinni, Hafnarfirði og Kópavogi og semja um raunhæfa framkvæmdaáætlun með skýrum tímamörkum og tryggðu fjármagni. Við ætlum að krefjast þess að uppbygging vegarins komist á samgönguáætlun ríkisins með þeim forgangi sem ástand hans krefst.
Garðabær á að vera leiðandi í þessu máli, ekki dragbítur. Sundabraut sannar að hægt er að vinna náið með Vegagerðinni og ríkisvaldinu þegar pólitískur vilji er fyrir hendi.
Þetta snýst um alvöru lausnir, ekki kosningabrellur. Það er það sem Framsókn ætlar að skila.
Höfundar eru Einar Þór Einarsson sem skipar 3. sæti og Inga Amal Hasan sem skipar 5. sæti á lista Framsóknar í Garðabæ fyrir komandi sveitarstjórnarkosningar 2026.
